Bij een zwart-witfoto van Antonie schrijft Isa kort maar krachtig: ‘Nog steeds geliefd, nog steeds gemist.’

Hun zoon Merlijn deelt een langer bericht, waarin hij openhartig vertelt over het rouwproces van de afgelopen vijftien jaar. ‘Vandaag, precies vijftien jaar geleden, verloor ik mijn vader. Bijna tien jaar lang heb ik de deur dichtgedaan voor mijn verdriet’, schrijft hij. ‘Toen ik in 2020 begon aan mijn boek, veranderde er iets. Dat was het begin van een proces, een proces van rouw.’

De tekst loopt verder onder het Instagram-bericht.

Hij vertelt dat het verlies altijd een litteken zal blijven, maar dat de pijn met de jaren minder scherp is geworden. ‘Het wordt draaglijker. En, hoe gek het ook klinkt: het wordt écht beter.’

‘Dit jaar was ik voor het eerst bijna vergeten dat het 6 oktober was. Voor het eerst voelde ik vandaag geen verdriet (totdat ik dit berichtje ging schrijven dan). En dat is niet omdat ik hem vergeten ben, maar omdat het gemis niet meer alles overheerst.’

Ook richt Merlijn zich tot anderen die worstelen met verdriet: ‘Voor iedereen die nu door eenzelfde soort hel gaat: het komt echt goed. Ik dacht dat ik mezelf altijd moest verdoven om met dat gevoel te leven. Maar dat hoeft niet. Het wordt beter.’

Isa reageert liefdevol onder het bericht van haar zoon: ‘Wat schrijf je dat toch weer mooi… ik ben zo trots op jou, en ik weet zeker dat papa dat ook is. For ever.’

Het is een van de iconische momenten van Special Forces Vips: Merlijn die breekt als hij niet langer zijn weggestopte emoties kan onderdrukken. In de video hieronder zie je hoe zijn vader onderwerp van gesprek is.