Joke Bruijs (1951–2025): een leven vol muziek, humor en Rotterdamse warmte

De Nederlandse theater- en televisiewereld rouwt om het verlies van Joke Bruijs, de veelzijdige actrice en zangeres die generaties kijkers en luisteraars wist te raken. De Rotterdamse artieste, bekend van klassiekers als Vreemde praktijken, Toen was geluk heel gewoon en de film Casa Coco, is dinsdag op 73-jarige leeftijd overleden. Met haar dood verliest Nederland een unieke stem en een vrouw die altijd trouw bleef aan haar stad, haar publiek en zichzelf.

Een leven in het teken van muziek en theater

Joke Bruijs werd in 1951 geboren in Rotterdam, de stad waar ze haar hele leven een diepe verbondenheid mee voelde. Al op jonge leeftijd bleek haar liefde voor muziek. Ze begon als zangeres in verschillende orkesten, waaronder dat van Frans Boelen, en groeide uit tot een veelgevraagde artiest in het Nederlandse variétécircuit. Haar warme stem, charmante uitstraling en natuurlijke gevoel voor humor maakten haar geliefd bij een breed publiek.

In de jaren zeventig brak ze door op televisie, waar ze onder meer te zien was in shows van Willem Ruis en in diverse muzikale programma’s. Ze werkte samen met grote namen als Gerard Cox, haar voormalige partner, met wie ze een van de meest herkenbare duo’s van de Nederlandse amusementswereld vormde. Samen brachten ze de typisch Rotterdamse humor en nuchterheid op het scherm, altijd met een knipoog en een warm hart.

De eeuwige Joke uit ‘Toen was geluk heel gewoon’

Voor velen zal Joke Bruijs altijd herinnerd worden als Nel uit Toen was geluk heel gewoon, de iconische televisieserie die zich afspeelde in het Rotterdam van de jaren vijftig en zestig. In deze serie, die tussen 1994 en 2009 liep, speelde ze de echtgenote van Jaap Kooiman (Gerard Cox). De serie groeide uit tot een van de populairste Nederlandse sitcoms ooit, en Bruijs werd een vertrouwd gezicht in huiskamers door het hele land.

Met haar herkenbare stemgeluid, timing en oprechte warmte gaf ze Nel een menselijkheid die verder ging dan komedie. Ze liet zien dat humor en melancholie hand in hand kunnen gaan — iets wat haar carrière kenmerkte. Achter de lach zat altijd een vleugje gevoel, een glimp van de diepte die ze in haar rollen wist te leggen.

Meer dan een televisiepersoonlijkheid

Hoewel velen haar kenden van het scherm, was Joke Bruijs in de eerste plaats een muzikante. Ze maakte talloze theaterprogramma’s, trad op met jazzorkesten en bracht verschillende albums uit. Haar repertoire varieerde van cabaret en chansons tot jazz en lichte popmuziek.
Bruijs was een artiest die nooit stilzat. Ze bleef optreden, ook toen leeftijd en gezondheid het haar niet altijd makkelijk maakten. Voor haar was op het podium staan niet alleen werk, maar een manier van leven — een directe lijn tussen haar hart en het publiek.

In 2022 speelde ze nog een hoofdrol in de film Casa Coco, waarin ze opnieuw tegenover Gerard Cox stond. De film, opgenomen op Curaçao, was een ode aan ouder worden, vriendschap en tweede kansen in het leven. Voor velen voelde Casa Coco als een liefdevol afscheid, hoewel niemand toen kon vermoeden hoe symbolisch het zou blijken te zijn.

Rotterdam in haar hart

Joke Bruijs bleef haar hele leven nauw verbonden met haar geboortestad. Ze was trots op haar Rotterdamse achtergrond en liet dat graag merken in haar taal en humor. Ze werd regelmatig geëerd in lokale theaters en festivals, en was een graag geziene gast op evenementen die het culturele hart van de stad vertegenwoordigden.

Rotterdam verliest met Bruijs niet alleen een grote artieste, maar ook een warm mens — iemand die haar stad eer aandeed door haar eerlijkheid, haar veerkracht en haar vermogen om mensen te laten lachen, zelfs in moeilijke tijden. “Ze was een echte Rotterdamse vrouw,” zei Gerard Cox in een eerste reactie. “Recht door zee, geen poespas, maar met een hart van goud.”

Een blijvende erfenis

Met haar overlijden laat Joke Bruijs een indrukwekkende erfenis achter. Meer dan vijftig jaar stond ze op de planken, in studio’s en voor de camera. Ze werd onderscheiden voor haar bijdrage aan de Nederlandse cultuur en was voor velen een voorbeeld van professionaliteit en levenslust.

Haar stem klinkt na in oude opnames, haar lach leeft voort in televisiefragmenten, en haar warmte zal blijven in de herinneringen van iedereen die haar kende of naar haar keek.

Joke Bruijs was meer dan een actrice of zangeres — ze was een symbool van levensvreugde, van volhouden, en van de kracht van humor. Een vrouw die bewees dat echte sterren niet verdwijnen, maar blijven schitteren in de harten van hun publiek.