Het was ‘dokter Simon’ die belde. Of zijn collega’s uit een ver GTST-verleden de hoofdrollen wilden spelen in een bekend toneelstuk. Voorheen zouden Erik de Vogel (64) en Caroline De Bruijn (62), een stel op tv én in het echte leven, nee hebben gezegd. Tachtig avonden weg van huis, naast hun werk in de studio, was geen optie. Maar nu hun dochter Solane volwassen is, begon het te kriebelen. „We hebben nog nooit sámen op het toneel gestaan. Tijdens de audities voor de overige rollen zag ik Caroline op manieren spelen die ik nog nooit eerder had gezien,” vertelt Erik de Vogel over de vrouw die hij door en door dacht te kennen.

Eerst zeiden ze ja tegen ‘dokter Simon’, die ruim twintig jaar geleden uit Nederlands bekendste soap verdween en theaterproducent werd onder zijn echte naam, Rick Engelkes. Hij vroeg hen voor de theaterbewerking van Dial M for murder, een spannende film van Alfred Hitchcock uit 1954, die in november in première gaat. Het verhaal gaat over oud tennisprof Tony die erachter komt dat zijn vrouw Margot een affaire heeft. Hij beraamt een moord op zijn steenrijke vrouw, in de hoop haar erfenis op te strijken. Iconisch is de nachtelijke scène van Grace Kelly, die in een witzijden negligé de draaischijftelefoon opneemt.

‘Grote schoenen om te vullen’

Straks speelt Caroline De Bruijn die befaamde rol van Grace Kelly. „Ge-wel-dige actrice. Grote schoenen om te vullen. En dat is spannend,” zegt ze. „Maar ik heb er vooral ongelooflijk veel zin in.” Beiden begonnen hun acteercarrière in de theaterwereld. Voor Erik de Vogel was dat direct na zijn toneelschool, De Bruijn voltooide eerst een rechtenstudie én de balletacademie voordat ze haar hart verloor aan het toneel. Ze had zelfs geen televisie toen ze in 1992 werd gevraagd voor een gastrol in Goede tijden, slechte tijden. Haar personage Janine had een onenightstand met – nota bene – dokter Simon en werd één van de vertrouwdste gezichten van de soap. Ze verruilde de knappe dokter overigens vrij snel voor soapschurk Ludo Sanders met wie ze drie keer trouwde in de serie.

Ook in het theaterstuk is er het nodige drama en zijn de twee acteurs getrouwd (het vijfde huwelijk als je alle keren in GTST en hun echte huwelijk meerekent). Zijn ze niet bang dat het publiek straks Ludo en Janine op de planken ziet staan, in plaats van Tony en Margot? „Dat is waarschijnlijk onvermijdelijk, maar als het goed is vergeet je dat, omdat je in het verhaal wordt gezogen. En Tony is een ander personage,” zegt De Vogel. „Als Ludo kom ik al dertig jaar bij mensen in de woonkamer. Als ik op straat loop, noemen mensen mij ook niet Erik, maar Ludo. In hun ogen bén ik Ludo, ook al heb ik geen stropdas om. Maar als mensen mij aanspreken, is het bijna altijd positief.” Zet een vet Amsterdams accent op: „Soms krijg ik wel de opmerking: Je mot es wat liever sijn voor Sjaanien!”

Zijn vrouw lacht. „Ja!” zegt ze met een knipoog. „Kun je niet wat liever zijn?” Later: „Vroeger wilden mensen een handtekening, nu is het een selfie. Maar het wordt meestal netjes gevraagd. En het blijft beperkt tot Nederland, hè. Van die echte gekte, die wereldsterren als Brad Pitt of Angelina Jolie ervaren, hebben wij geen last. Toen die twee uit elkaar gingen, durfde Angelina jarenlang amper naar buiten, vertelde ze laatst in een interview. De hele wereld wist details over hun scheiding. Dat lijkt me afschuwelijk.” De Vogel: „Toch worden we op de gekste plekken herkend. Op de Tafelberg in Kaapstad en bij een haringkar in Auckland hoorde we opeens: Heee, Ludo en Janine.”

Oog in oog met fans

In hun geval zou de bekendheid als soapkoppel misschien zelfs een ander, positief effect kunnen hebben, denkt De Bruijn. „Het zou er juist toe kunnen leiden dat er mensen naar de voorstelling komen die anders niet zo snel naar het theater gaan. Op onze beurt is het leuk om straks oog in oog te staan met de mensen die ons normaal gesproken thuis op hun tv-scherm zien. Daar verheug ik me echt op. Als wij namelijk op de set staan, zijn daar de cameramensen, licht- en geluidstechnici, setdressing; noem maar op. Maar de mensen voor wie we de serie maken, die zien we niet. ”

Ter geruststelling voor de soapfans: het acteurskoppel gaat niét stoppen bij Goede tijden, slechte tijden. Die tachtig theatervoorstellingen doen ze naast hun ‘normale’ acteerwerk. „Er zullen ongetwijfeld momenten komen dat we om 01.00 uur ‘s nachts thuiskomen en om 07.00 uur in de studio van GTST worden verwacht en denken: Oh God, waar zijn we aan begonnen,” verzuchten ze.

Komisch talent

Maar de honger naar een nieuwe uitdaging was te groot. In het theater is álles live en moeten ze soms improviseren. Mooie bijvangst: ze ontdekken na bijna dertig jaar samenzijn nieuwe kanten van elkaar in hun werk.

De Vogel: „Ik zat laatst naast Rick Engelkes en regisseur Jasper Verheugd te kijken naar een auditie van Caroline met een andere kandidaat. In die … ”

,,Goehoeeed was ik, goeeeeed,” onderbreekt zijn vrouw hem.

De Vogel weet dat ze grapt, maar hij is bloedserieus: „In die oude school in Amsterdam – een kaal repetitiehok met tl-verlichting – zat ik echt te genieten. Ik zag andere dingen aan haar spel. Haar komisch talent en improvisatievermogen, bijvoorbeeld. Ik dacht: wat heerlijk dat we deze voorstelling samen gaan spelen.” Was hij trots? „Eerder bewonderend.” Het samenwerken verveelt hem nooit. „Het blijft leuk om elkaar uit te dagen. En we weten inmiddels dat we dat best goed kunnen.”