Goudkust

“Het begon allemaal met mijn auditie bij voormalig casting director Harry Klooster”, begint Witteveen haar verhaal. “Voor deze auditie was ik best nerveus, omdat ik al een tijd niet had gespeeld. Ik voelde tijdens de auditie dat het spelen van Desirée als vanzelf ging. Dat is altijd een goed teken. Een paar dagen later werd ik gebeld met het nieuws dat ze me goed vonden passen in het plaatje van de familie Cloppenburg. Ik realiseerde me toen nog niet dat het opnemen van een soap intensief is: het gaat niet om een paar draaidagen. Jarenlang repeteerden we op maandag en namen we in de rest van de week de serie op. We wisten toen ook nog niet dat de soap zo populair zou worden. Uiteindelijk ben ik de enige actrice die tot het einde gebleven is.”

Desirée van Cloppenburg

In de tijd dat Goudkust begint, zijn de soaps Onderweg naar Morgen en Goede Tijden, Slechte Tijden mateloos populair. “Het was spannend of Goudkust ook de kijker aan zich kon binden”, aldus Witteveen. “De serie gaf een inkijkje in de levens van vier rijke families. De intriges in deze welvarende settings spraken mensen aan. Er gebeurde natuurlijk van alles. De verhaallijn waarbij ik met dokter Erik van Overeem ervandoor ging, vond ik heel interessant om te spelen. Uiteindelijk kiest Desirée er namelijk voor om weer terug te gaan naar haar echtgenoot Henri. Het was fascinerend om me te verdiepen in het psychologische proces van Desirée.”

“De zomercliffhanger waar een bom tot ontploffing wordt gebracht staat me ook nog helder voor de geest. Meerdere hoofdpersonages, waaronder Ralph Seebregts, Tim d’Harencourt en Sylvia Verweijden, komen om bij deze ontploffing. Het was heel spannend om dit op te nemen en ik heb veel respect voor de mensen die dit achter de schermen mogelijk hebben gemaakt.”

Annemieke Verdoorn speelde Joyce Couwenberg in ‘Onderweg Naar Morgen’: ‘Ik kreeg een miskraam een paar dagen voordat ik moest spelen dat ik een miskraam kreeg’Lees ook

Soapzoon Winston Gerschtanowitz

“Ik heb aan het spelen met mijn beide echtgenoten – Rutger Weemhoff en Filip Bolluyt – hele fijne herinneringen. Na twee jaar moest Rutger helaas stoppen vanwege gezondheidsproblemen, maar Filip nam het stokje perfect van hem over. Ook de samenwerking met mijn soapkinderen – Betje Koolhaas en Winston Gerschtanowitz als Yvette en Harm van Cloppenburg – verliep prettig. Als 20-jarige jongen was Winston razend populair en dat merkte je door de hoeveelheid fanmail die hij kreeg. Op de set was hij best nonchalant. Door zijn fotografisch geheugen keek hij nauwelijks naar de teksten, maar toch lukte het hem om altijd goed te acteren. Het maakt mij trots om te zien dat zijn droom om presentator en producent te worden werkelijkheid is geworden.” 

Intensief

Dat de serie Goudkust zo populair is, merkt Witteveen al snel op straat: “Ik werd door iedereen aangesproken als Desirée en dan vroegen ze aan me: ‘Waarom blijf je bij die vent?’”, lacht Witteveen.

“Door de intensieve opnamedagen kwam het voor dat ik erg vermoeid was. Ik herinner me een scène waarbij ik twee keer hetzelfde heb gezegd, zonder dat ik dat doorhad: zo moe was ik. Elk seizoen was het weer de vraag of er een vervolg kwam op Goudkust. Dat was voor de cast en crew vervelend. We vroegen ons altijd af: wat gaat er nu met ons gebeuren? Het was een onzekere tijd.”

Afkicken

“Toen in 2001 Goudkust stopte vanwege tegenvallende kijkcijfers was dat een grote tegenvaller voor cast en crew. Ik moest er maanden van afkicken. Je zit zo in het ritme van een dagelijkse soap dat het heel gek voelt als dat opeens stopt. Gelukkig hebben we als team veel aan elkaar gehad door er uitvoerig over te praten. Met sommige acteurs uit Goudkust heb ik nog steeds contact, zoals Marianne Vloetgraven (Sylvia Verweijden), Betje Koolhaas (Yvette van Cloppenburg) en Rutger Weemhoff (Henri van Cloppenburg).”

Na het einde van Goudkust, ontmoet Witteveen Jaap Broekmans, haar partner met wie ze nu al 22 jaar gelukkig is. “Samen met Jaap organiseer ik voorstellingen in de parterre van ons huis. Denk hierbij aan toneel, cabaret of dans. Elke maand komen er wel vijftig mensen kijken in onze culturele salon Première Parterre. Na afloop krijgt iedereen een glas wijn en praten we samen met de artiest over de voorstelling. We ontvangen de meest uiteenlopende artiesten en gasten en blijven zo, ook op onze leeftijd, midden in het leven staan. We vinden het belangrijk om iets te delen met anderen: je kunt tenslotte niet alleen voor jezelf leven.”