Actrice Bruni Heinke – Helen Helmink in GTST – op 84-jarige leeftijd overleden

Actrice Bruni Heinke is overleden. Heinke, die bekend werd van haar rollen in Goede tijden, slechte tijden en Dagboek van een herdershond, is vrijdag 7 maart op 84-jarige leeftijd overleden. Dat heeft haar familie bekendgemaakt in een overlijdensbericht.

Bruni Heinke.

Actrice en zangeres Joke Heinke (73) overleden: ‘De laatste scène is gespeeld’

Met de woorden ‘De laatste scène is gespeeld’ maakte de familie van actrice Joke Heinke haar overlijden bekend. “Ze heeft haar eigen einde geschreven,” luidde het bericht — een passende zin voor een vrouw die haar hele leven in het teken van theater, televisie en muziek heeft gesteld. Heinke overleed aan de gevolgen van kanker, op 73-jarige leeftijd.

Een leven voor het podium

Joke Heinke, geboren in Rotterdam, groeide uit tot een van de meest herkenbare gezichten van de Nederlandse televisie en het toneel. Na haar opleiding aan de Toneelacademie Maastricht maakte ze al snel naam binnen verschillende toneelgezelschappen. Ze stond bekend om haar gedrevenheid, haar warme stem en haar vermogen om elk personage geloofwaardig neer te zetten — of het nu ging om komedie, drama of musical.

Haar loopbaan strekte zich uit over meer dan vijftig jaar en omvatte zowel film, toneel als televisie. Voor velen zal Heinke echter altijd verbonden blijven aan de rol die haar nationale bekendheid bezorgde: Helen Helmink in Goede tijden, slechte tijden (GTST).

Doorbraak met Goede tijden, slechte tijden

Toen Heinke in 1992 de rol van Helen overnam van Marlous Fluitsma, stond ze plots in het middelpunt van de publieke belangstelling. GTST was destijds al de populairste soap van Nederland, met miljoenen kijkers die dagelijks de levens van de inwoners van Meerdijk volgden.

“Haar komst gaf het personage nieuwe diepte,” schreef een recensent destijds. Helen Helmink, de elegante maar complexe vrouw die te maken kreeg met liefde, verlies en familiedrama’s, groeide uit tot een van de meest gelaagde figuren van de serie.

Tot 1998 bleef Heinke een vaste waarde in GTST. Daarna verliet ze de soap, maar niet het vak. “GTST was een mooie periode,” zei ze eens in een interview. “Maar ik ben bovenal een toneelspeler. De camera is prachtig, maar het applaus van een zaal vol mensen — dat is onbetaalbaar.”

Van Soldaat van Oranje tot Casa Coco

Naast haar televisiewerk bouwde Joke Heinke een indrukwekkend oeuvre op in film en theater. Ze speelde in klassiekers als Soldaat van Oranje, Dagboek van een herdershond, Spetters en Ik ben Joep Meloen. Haar talent om zowel gevoelige als humoristische rollen te dragen maakte haar geliefd bij collega’s en publiek.

Zelfs op latere leeftijd bleef ze actief. In 2022 was Heinke nog te zien in de film Casa Coco, waarin ze een oudere vrouw speelde die terugkijkt op haar leven met warmte, humor en weemoed. “Ze bracht een prachtige zachtheid in die rol,” vertelde een van haar tegenspelers na haar overlijden. “Ze had dat zeldzame vermogen om met één blik een heel leven te vertellen.”

Een vrouw met karakter

Collega’s beschrijven Heinke als iemand met een groot hart, maar ook met een sterke wil. Ze wist precies wat ze wilde en was niet bang om dat te zeggen. Op de set stond ze bekend om haar professionaliteit en haar aandacht voor detail. “Ze was een actrice van de oude stempel,” zegt regisseur Pieter Kramer. “Altijd voorbereid, altijd aanwezig, en met een groot respect voor het vak.”

Ook buiten het toneel bleef ze betrokken bij de kunstwereld. Ze gaf workshops, begeleidde jonge acteurs en bleef tot het einde geïnteresseerd in nieuw talent en hedendaagse producties.

Een waardig afscheid

De crematie van Joke Heinke vindt komend weekend plaats in besloten kring. De familie heeft laten weten in alle rust afscheid te willen nemen. Fans en oud-collega’s reageren op sociale media met warme woorden. “Een groot verlies voor de Nederlandse televisie,” schreef een voormalige GTST-acteur. “Ze was een vakvrouw pur sang, met een ziel vol muziek.”

Haar nalatenschap leeft voort in de vele rollen die ze vertolkte, op het scherm en op het toneel. Joke Heinke stond altijd met hart en ziel in haar werk — een vrouw die leefde voor haar kunst, en die, zoals haar familie zo mooi zei, haar eigen einde schreef.